Decennialang hebben de eengezinssteden uit de middenklasse die veel Amerikaanse steden omringen, bestemmingsplannen gebruikt om ervoor te zorgen dat ze blijven zoals ze eruit zagen tijdens de hausse in de voorsteden na de Tweede Wereldoorlog.
Appartementsgebouwen zijn op veel plaatsen simpelweg niet toegestaan, een uitsluiting die – al dan niet opzettelijk – historisch gezien ook gekleurde mensen buiten de deur heeft gehouden.
In het licht van woningtekorten hebben verschillende staten en de Amerikaanse regering geprobeerd deze barrières te doorbreken met een combinatie van methoden, waaronder het geven van woningbouwdoelen aan gemeenten of het terugdraaien van enkele lokale bestemmingsbeperkingen.
In New York komt zo’n voorstel van de Democratische Gouverneur. Kathy Hochul kreeg gehuil van tegenstand in een van Amerika’s voorstedelijke kribben. Critici van Long Island, een uitgestrekte strook van gemeenschappen waar 2,9 miljoen mensen wonen, keuren bepalingen af die groeidoelen zouden stellen, dichtere ontwikkeling in de buurt van treinstations zouden aanmoedigen en soms staatsambtenaren bouwbesluiten terzijde zouden schuiven.
“Zijn plan zou UW buurt overspoelen met DUIZENDEN nieuwe appartementen”, luidde een oppositiebrief. Anderen waarschuwen dat Long Island het “zesde district” van New York zal worden. Critici, waaronder veel Republikeinse functionarissen, zeggen dat het de lokale controle zou wegnemen.
“We zijn al een dichtbevolkt gebied. Waar gaan jullie bouwen?” vroeg de Republikeinse senator Jack Martins, die benadrukte dat hij in het verleden als lokale burgemeester voorstander was van betaalbare huisvesting. “Gaan we beginnen met het slopen van eengezinswoningen om te bouwen appartementsgebouwen?
Hochul zei dat zijn ingrijpende plan om de creatie van 800.000 nieuwe huizen in de hele staat te stimuleren, verkeerd werd geïnterpreteerd. Het was een knelpunt in de begrotingsbesprekingen van de staat New York deze week, waarbij Hochul’s mede-democraten aan het hoofd van de wetgevende macht op zoek waren naar een plan met minder mandaten en meer prikkels.
New York volgt het voorbeeld van andere staten die huisvestingsproblemen proberen te verlichten door lokale bouwbeperkingen op te heffen.
Onder andere Connecticut is begonnen met het eisen van steden en dorpen om mooie appartementen toe te staan, tenzij ze een opt-outproces doorlopen, terwijl daar een debat gaande is over de vraag of regels voor “uitsluitingszonering” de rassenscheiding verergeren. Oregon en Californië hebben wetten aangenomen om eengezinswoningen drastisch te verminderen, en beide staten hebben doelen voor nieuwe woningen.
Beschuldigingen van overheidsoverschrijding in New York weerspiegelen claims van sommige van deze andere staten.
In Californië heeft de staat vorige maand een rechtszaak aangespannen tegen Huntington Beach, waarin de rijke kustgemeenschap werd beschuldigd van het niet naleven van staatswetten die hen verplichten om meer betaalbare woningen goed te keuren en meer dan 13.000 huizen te bouwen in acht jaar tijd. Huntington Beach spande zijn eigen rechtszaak aan en beweerde dat de staat de lokale controle zou negeren “om het voorstedelijke karakter van de stad te elimineren en te vervangen door een mekka met een hoge dichtheid”.
Nadat Donald Trump president was geworden, schortte zijn regering een regel op die onder de regering-Obama was aangenomen en die voorschreef dat plaatsen die bepaalde vormen van federale financiering ontvingen, de woningvoorraad moesten analyseren en plannen moesten ontwikkelen om patronen van segregatie en discriminatie aan te pakken. Trump noemde het een poging om de buitenwijken af te schaffen.
Het Witte Huis van president Joe Biden heeft kritiek geuit op regels voor “uitsluitingszonering”, die vereisen dat kavels een bepaalde grootte hebben, bepaalde plafondhoogtes hebben en slechts voor één gezin bestemd zijn, omdat op sommige plaatsen hulpmiddelen worden misbruikt om mensen te discrimineren die dat niet zijn. wit.
Hochul vatte zijn plan voor New York op als een poging om de staat te helpen bloeien, in plaats van als een instrument voor desegregatie.
Dit zou steden verschillende wegen bieden om huisvestingsdoelen te bereiken. Dit zou een grotere impact hebben in de buitenwijken van New York, waar de driejarige doelstelling voor het creëren van woningen 3% zou zijn, vergeleken met 1% voor upstate gebieden. De hogere doelen zouden gelden voor Long Island.
Als gemeenten de doelstellingen niet halen, zouden ontwikkelaars een proces kunnen volgen waarbij het rijk projecten doorgang kan laten vinden. Een andere bepaling zou vereisen dat plaatsen gebieden binnen een halve mijl van forensentreinstations herindelen, tenzij het gebied al voldoet aan de dichtheidsvereisten.
Hochul zei dat te veel beperkingen op nieuwbouw hebben bijgedragen aan stijgende huizenprijzen die zowel werknemers met een laag inkomen als werknemers uit de middenklasse uitsluiten.
In Nassau County, het deel van het eiland dat het dichtst bij New York ligt, stegen de huizenprijzen tussen 2018 en vorig jaar met 31%, volgens de New York State Association of Realtors. De gemiddelde huizenprijs is daar nu $ 679.000. Appartementen met één slaapkamer kunnen $ 3.000 per maand kosten.
“Ik heb net besloten dat ik thuis bij mijn ouders ga wonen totdat ik Long Island verlaat, omdat ik niemand ken die buiten het huis van hun ouders op Long Island woont”, zegt Erin Curley, 25 jaar oud, uit Massapequa-park.
Long Island is de thuisbasis van Levittown, beroemd als een model voor de moderne buitenwijk van betaalbare woningen gescheiden door nette tuinen. Er was ook een vroege conventie die huisbazen verbood om te verhuren of te verkopen aan niet-blanken. Advocaten zien de erfenis van dergelijke praktijken vandaag.
De president van het in Long Island gevestigde ERASE Racism zei dat terwijl sommige plaatsen stappen hebben ondernomen om betaalbare woningen te bouwen, andere het soort bestemmings- en uitsluitingspraktijken handhaven die achter rassenscheiding staan. Ze zei dat het ‘subtiele dingen’ kunnen zijn, zoals een lokale, overwegend blanke stad die ervan wordt beschuldigd de voorkeur te geven aan lokale bewoners voor huisvestingsprogramma’s.
“Het gaat niet alleen om arme zwarten met een laag inkomen en Latino’s, wat het heersende stereotype is als je ‘betaalbaarheid’ hoort,” zei Harding. “Het gaat over iedereen die letterlijk worstelt om het zich te veroorloven om in de gemeenschappen die ze kennen of in een nieuw huis te blijven.”
Voorstanders van huisvesting bekritiseren lokale autoriteiten omdat ze te vaak meergezinswoningbouwprojecten afwijzen die deze druk zouden verlichten. Een goed voorbeeld is de betaalbare woningbouw van Matinecock Court met 146 eenheden in East Northport, waar het land dit jaar wordt geopend.
Het project werd voor het eerst voorgesteld in 1978.
“Het duurde 44 jaar en vele rechtszaken”, zegt Pilar Moya-Mancera, uitvoerend directeur van de non-profit Housing Help, Inc. “Dit is wat Long Island nodig heeft om betaalbare meergezinswoningen te bouwen in een blanke buurt.”
Op de achtergrond op Long Island doemt de winst op die de Republikeinse Partij heeft behaald bij de recente verkiezingen. GOP-kandidaten wonnen vorig jaar alle vier de congreswedstrijden op het eiland, grotendeels door de democraten af te schilderen als zwak voor misdaad. Nu kunnen ze ook werken aan bestemmingsplannen en de door de gouverneur voorgestelde belastingverhoging om de Metropolitan Transportation Authority te helpen, die transitsystemen beheert in New York en zijn voorsteden.
“Veel democraten geloven dat het huidige huisvestingsvoorstel, samen met een MTA-loonbelasting, potentiële uitstervingsgebeurtenissen zijn voor hun partij in lokale races”, zegt Lawrence Levy, uitvoerend decaan van het National Center for Suburban Studies van Hofstra University.
Een tegenvoorstel van de Democratische Senaatsconferentie omvatte een meer op stimulansen gebaseerd huisvestingsplan dat verplichte vereisten en ontheffingen van lokale bestemmingsplannen uitsluit.
Hochul en de wetgevende democraten probeerden hun meningsverschillen op te lossen tijdens de onderhandelingen over de begroting, die op 1 april zou worden ingevoerd. Deze deadline is in ieder geval verlengd tot volgende week. De gouverneur beschreef de huisvestingskosten als een “kernprobleem” dat moet worden aangepakt.
“Ik wist dat het niet gemakkelijk zou zijn”, zei ze woensdag tegen verslaggevers.
HOW TO GET FREE PSN CODES PSN GIFT CARD GENERATOR 2023 YOUTUBE
PSN CODES 2023 PSN CODE GENERATOR FREE PSN GIFT CARDS APP
FREE PSN CODES JANUARY 2023 50 PLAYSTATION GIFT CARDS
FREE PSN CODE GENERATOR 2020 WORKING EMBRAPA
FREE PSN CODES JANUARY 2023 50 PLAYSTATION GIFT CARDS
FREE PSN GIFT CARD GENERATOR 2022 NO HUMAN VERIFICATION IGN
EARN FREE PSN CODES IN 2023 IDLE EMPIRE
ZL 2 FREE PSN CODES PLAYSTATION STORE GIFT CARD
BUY PSN GIFT CARDS CHEAP PLAYSTATION GIFT CARD CODES ENEBA
PSN CARD US CHEAP PLAYSTATION GIFT CARD JAN 2023 OFFGAMERS
0 Comments